Thursday, October 22

कोरोनाबाट मृत्युको पीडा : अस्पतालमै भएर पनि अन्तिम पटक बुबालाई हेर्न पाइनँ

August 26, 2020 59

कोरोना भाइरस (कोभिड–१९) को संक्रमण भएकाहरुलाई राखेको सी–१ ब्लकका एक पुरुष फटाफट सिँढी चढेर तीन तले बिल्डिङको छतमा पुगे । र, दक्षिणतर्फ रहेको आईसीयू कक्ष परिसरलाई नियाल्न थाले ।

सुरक्षाकर्मीको एउटा टोली आईसीयू कक्षमा मृत्यु भएका एक पुरुषको शव निकाल्ने तरखरमा थिए । त्यो दृश्य देख्दासाथ छतमा रहेका ४१ वर्षीय पुरुषका आँखाबाट बरर आँसु खस्न थाल्यो । उनी आँसु पुछिरहे र एकटलले आईसीयू कक्षतिर हेरिरहे । एकजना प्रत्यक्षदर्शी भन्छन्, ‘त्यो दृश्य निकै कारुणिक थियो ।’

आईसीयू कक्षबाट शवलाई ग्राउण्डमा निकालियो । शव ढाक्न प्रयोग भएको सबै कपडा निकायो, शव व्यवस्थापन टोलीले डिस्इन्फेक्सन गर्‍यो । बुबाको शवलाई शव व्यवस्थापन टोलीले शवबाहनमा राखेर अघि बढिरहेको दृश्य नियालिरहेँ । तर मैले केही गर्न सकिन । र, शवबाहनमा राखेर पशुपति आर्यघाटतिर लगे ।

छतमा रोइरहेका युवकले सबै हेरिरहे ।

मृतक काठमाडौं महानगरपालिका–२१ ओमबहाल घर भएका ६७ वर्षीय वृद्ध थिए भने छतमा रोइरहेका पुरुष उनका छोरा रहेछन् । भन्छन्, ‘अस्पताल परिसरमै भएर पनि म बुबाको नजिक जान पाइन ।’

अहिले पनि बलम्बुको आइसोलेनमा रहेका उनको संक्रमित भएर अस्पताल आएदेखि बुबालाई गुमाउनु परेको घटनासम्म यसरी बेलिबिस्तार लगाए :

म एउटा एडभरटाइजिङ एजेन्सीको सञ्चालक हुँ । ६७ वर्षका मेरो बुबा मुटुको रोगी हुनुहुन्थ्यो । उहाँले नियमित औषधि सेवन गरिरहनुभएको थियो । नेपाली काँग्रेसको तर्फबाट काठमाडौं महानगरपालिका वडा नम्बर २१ को इकाइ सभापति पनि भएकाले लकडाउन खुलेपछि राजनीतिक गतिविधिमा बढी सक्रिय हुनुभयो । तर घरबाहिर जानुभएको थिएन ।

काँग्रेसको क्रियाशील सदस्यता वितरण तथा नवीकरणको काम चलिरहेकाले उहाँलाई भेट्न वडाका नेता तथा कार्यकर्ता घरमै आउनुहुन्थ्यो । उहाँलाई सहज होस् भनेर घरको तल्लो तलामा व्यवस्थापन गरेका थियौं । उहाँले सुरक्षाका मापदण्ड अपनाएर क्रियाशील सदस्यता फारम वितरण गर्ने र संकलन गर्ने काम गरिरहनुभएको थियो । त्यसबीचमा दुई चार पटक उहाँ बैंकमा पनि जानुभएको थियो ।

त्यसको केही दिनपछि बुबालाई ज्वरो आउने, श्वासप्रश्वासमा समस्या देखिन थाल्यो । कोभिडको जस्तै लक्षण देखिएपछि घरमै आइसोलेट गर्‍यौं । त्यसको दुई दिनपछि मलाई पनि ज्वरो आउन थाल्यो । म पनि अर्को रुममा सिफ्ट भएँ । तर बुबा र मैलै बाथरुम सेयर गर्थ्यौं । साउन २७ गते बाबु र छोराले स्टार अस्पतालमा गएर स्वाब दियौं ।

मेरो रिपोर्ट त्यही दिन साँझ पोजेटिभ आयो । भोलिपल्ट बुबाको पोजेटिभ आयो । त्यसपछि परिवारका अन्य सदस्यको पनि परीक्षण गर्दा बहिनीमा पनि संक्रमण पुष्टि भयो ।

बहिनी होम आइसोलेसनमा छिन् । बुबा र म भने साउन ३१ गते एपीएफको बलम्बु हस्पिटलमा आयौं । अस्पताल आउँदा बुबालाई श्वास प्रश्वासमा सामान्य समस्या थियो । हामीलाई अस्पतालको सी–२ ब्लकमा राखियो । तर बुबालाई राखेको बेडमा अक्सिजन दिने व्यवस्था नभएका कारण सी–१ ब्लकमा सिफ्ट भयौं । हामीलाई एउटै कोठाको फरकफरक बेडमा राखियो । बुबालाई अक्सिजन दिइयो । तर उहाँको शरीरमा अक्सिजनको लेबल घटबढ भइरह्यो ।

उहाँलाई भदौ २ गते आईसीयूमा सारियो । आईसीयूमा दुई दिन राख्दा पनि सुधार नभएपछि चिकित्सकहरुले प्लाज्मा थेरापीका लागि प्लाज्मा र रेमडिसिभर औषधि व्यवस्थापन गर्न आग्रह गर्नुभयो । मैले त्यसअनुसार तयारी पनि गरें । बुबालाई भेन्टिलेटरमा सारियो र त्यसको भोलिपल्ट साँझ प्लाज्मा थेरापीका लागि प्लाज्मा र रेमडिसिभर दिइयो ।

बुबाको स्वास्थ्य अवस्थाबारे चिकित्सकहरुले बेलाबला जानकारी दिनुहुन्थ्यो । तर मंगलबार मध्यान्ह साढे १२ बजेतिर अचानक उहाँको निधन भएको खबर पाएँ । आफू पनि कोरोनासँग लडिरहेको बेलामा बुबालाई बचाउन धेरै प्रयास गरेँ, तर पनि सकिन ।

बुबाको मृत्यु भएको खबर पाएपछि छतमा आएँ । दिउँसो करिब ३ देखि ४ बजेको थियो होला । नेपाली सेनाको शव व्यवस्थापन टोलीले बुबाको शवलाई बाहिर निकाल्यो । डिस्इन्फेक्सन गर्न सबै कपडा हटाइयो । शवलाई शववाहनमा राखे र पशुपति आर्यघाटतिर लगे । अस्पताल परिसरमै भए पनि बुबाको शवनजिक जान पाइन । महामारीमा मृत्युवरण गर्ने हरेक व्यक्तिको मरण यस्तै हुने रहेछ र परिवारले भोग्ने नियती पनि यस्तै हो भनेर मुटु दरिलो बनाएँ ।

नेपालमा कोरोना संक्रमणको महामारी नहुँदै अफिसियल कामले वीरगञ्ज गएको थिएँ । जुनबेला नेपालमा लकडाउन समेत भएको थिएन । तर केही मिडियाहरुले वीरगञ्जबाट आएका छोराबाट संक्रमण सरेको अफवाह फैलाएकोमा अचम्मित र दुःखी बनेको छु । मिडियाहरुले पनि सत्यतथ्य बुझेर समाचार सम्प्रेषन गरेको भए हुने थियो तर खै किन त्यसो गरे ? बुझ्न सकेको छैन ।

उनी अहिले बलम्बु अस्पतालको आइसोलेनमा छन् । बुबा गुमाउनुको पीडा बोकेर कोरोनासँग लड्नुको पीडा सहेर बसेका छन् । उनी भन्छन्– बुबालाई बचाउन हरसम्भव प्रयास गरेँ, तर सकिन । जे नहुनु थियो भयो भनेर मन बुझाएको छु, आत्मबल बलियो पारेर बसेको छु । कोरोनालाई जितेरै फर्कन्छु भन्नेमा ढुक्क छु ।

प्रतिकृया दिनुहोस्